المنهج الرجالی و العمل الرائد فی الموسوعه الرجالیه لسید الطائفه ایهالله العظمی البروجردی قدس سره

دانشنامه اسلامی

[ویکی نور] المنهج الرجالی و العمل الرائد فی الموسوعه الرجالیه لسید الطائفه آیهالله العظمی البروجردی قدس سره. المنهج الرجالی، اثر سید محمدرضا حسینى جلالى (متولد کربلا 1324ش، مقیم ایران) است که در آن، روش رجالى آیت الله بروجردى را شرح داده است. نام کامل این اثر عبارت است از: «المنهج الرجالی و العمل الرائد فی الموسوعة الرجالیة لسید الطائفة آیةالله العظمى البروجردی(قده)».
همچنین دو رساله «الأحادیث المقلوبة و جواباتها»، از آثار آیت الله بروجردى (به زبان فارسى، ترجمه به عربى از حسینى جلالى) و «بحث حجیت شهرت»، تقریر مباحث اصولى آیت الله بروجردى، به قلم آیت الله لطف الله صافى گلپایگانى، در پایان این اثر ملحق شده است. زبان اثر حاضر - مقدمات، متن و ملحقات - عربى است.
اثر حاضر از مقدمه ناشر و مقدمه هاى سه گانه نویسنده و متن اصلى (شامل 2 باب و ملحقات) تشکیل شده است. روش نویسنده در این اثر، پژوهشى، انتقادى و اجتهادى است.
مصحح محترم براى تحقیق و تصحیح اثر حاضر از آثار مهم و متعددى (136 کتاب به زبان عربى) استفاده کرده است.
برخى از مطالب کتاب حاضر که روشنگر روش و محتواى آن است عبارت است از:
1. «... و در بین معاصرین، امام بروجردى به جهت این ویژگى ها ممتاز است: او تلاشى اصولى و متمایز داشت که از آن جمله بود: نوآورى و دقت و اعتماد بر جدیدترین نظریه ها به گواهى استادان بزرگش و عالمان اصول در عصرش (مانند آخوند خراسانى صاحب کفایة الاصول که براى او به داشتن چنین ویژگى اعتراف کرده در اجازه اجتهاد مطلقى که به او در سال 1328ق، داده). او در علم الحدیث بزرگ ترین دانشنامه روایى در قرن چهاردهم؛ یعنى «جامع أحادیث الشیعة» را با همه نظم و تبویب و دقتش تألیف کرد و در علم فقه، صاحب کرسى تدریس شد و در حوزه علمیه قم که پُر از دانشمندان و فاضلان بود، به تعلیم پرداخت و روش هاى استدلال فقهى را نوسازى کرد و نظریه رجالى اش را در پژوهش فقهى اش به کار برد و از نتایج آن در علم فقه استفاده کرد که آثار این عملکرد در تقریرات دروس ایشان که شاگردانش نوشته اند منعکس است. این تقریرات منبع اساسى ما براى نگارش کتاب حاضر و استخراج روش رجالى ایشان است».

جمله سازی با المنهج الرجالی و العمل الرائد فی الموسوعه الرجالیه لسید الطائفه ایهالله العظمی البروجردی قدس سره

💡 24 - قال اميرالمؤمنين عليه السلام: لانسبن الاسلام نسبه لم ينسبه احد قبلى ولاينسبه احد بعدى الا بمثل ذكل ان الاسلام هو التسليم و التسليم هو اليقين و اليقين هوالتصديق و التصديق هو الاقرار و الاقرار هوالعمل و العمل هو الاداء ان المومن لم ياخذ دينه عن رايه و لكن اتاه من ربه فاخذبه.

💡 اين حديث شريف انسان را به نيكوكارى و دورى ازاعمال مبغوض نزد خداوند دعوت مى كند و تفسير آيه شريفه (( ((اليه يصعد الكلمالطيب و العمل الصالح )) )) (76) مى باشد. خداوندمتعال بندگان را طبق اعمالى كه در دنيا انجام داده اند پاداش مى دهد.

💡 16 - عن جميل بن دراج قال: سالت ابا عبدالله عليه السلام عن الايمانفقال: شهاده ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله صلى الله عليه و آله.قال: قلت: اليس هذا عمل قال: بلى قلت: فالعمل من الايمانقال: لا يثبت له الايمان الا بالعمل و العمل منه.

💡 (( وما العلم باللّه و العمل إ لاّ إ لفان مؤ تلفان، فمن عرف اللّه خافه، وحثّه الخوفعلى العمل بطاعة اللّه، وإ نَّ اءرباب العلم و اءتباعهم الّذين عرفوا اللّه فعملوا له ورغبوا اليه )).(428)

💡 واكنش هايى كه در برابر عواملمخل و مفسد مانند مستكبران و مترفان استعمارگر صورت بگيرد از بهتريناعمال صالحى بشمار ميرود كه خود پلكان صعود در مراتب قرب خداست: اليهيصعدكم الكلم الطيب و العمل الصالح يرفعه (135) انسانها پاك طاهر به سوىخدا فرا ميروند و عمل صالح فرامى بردشان.

💡 حضرت مولى در عيون فرمود: (ثم كان حب البقاء كامنا فى ذوات الاشياء كلهافالغذاء على جميع انحائه و ضروبه من سدنه الاسم الباقى و القيوم فالانسان يطلبالعلم و العمل البقائه الابدى ) همين كه انسان بهدنبال علم و تحصيل معارف است معلوم مى شود كه اين مهر الهى دردل او حك شده است.