اجازه به مجاز غیر معین در مجازفیه معین

[ویکی فقه] اجازه به مجاز غیر معین در مجاز معین، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به اجازه نقل حدیث به عموم راویان، در صورتی که مورد اجازه معین باشد. اطلاق می شود.
مشایخ اجازه به صور گوناگونی به افراد، اجازه نقل حدیث می دهند. یکی از آن صور، آن است که از سوی آنان اجازه عام صادر شود اما آن چه که نسبت به آن، اجازه نقل داده شده، معیّن و مشخص است.مثل این که شیخ اجازه بگوید: "اجزت لجمیعِ المسلمین الکتابَ الفلانی" به همه مسلمانان اجازه دادم که فلان کتاب را روایت کنند و یا بگوید:"اجزت لکلِ احدٍ الکتابَ الفلانی" به همه افراد اجازه دادم که فلان کتاب را روایت نمایند. این نوع، اجازه به مجاز غیر معین در مجاز فیه معین است.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع زیر استفاده شده است: • سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه.
۱. ↑ سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۲۲۷.
...

💡 O كسى كه براى حفظ جان خود هيچ غذايى نداشته باشد، مى تواند به خاطر اضطرار از غذاى حرام استفاده كند، مشروط بر اينكه از روى سركشى و نافرمانى و ستمگرى نباشد. يعنى فقط به همان مقدارى مصرف كند كه خود را از مرگ برهاند، نه اينكه خواهان لذّت باشد. اين اجازه به خاطر لطف و مهربانى خداوند است. امام صادق عليه السّلام فرمود: اگر انسان عمداً در حال اضطرار از خوردنى هاى ممنوع نخورد و بميرد، كافر مرده است.(511)