ابونصر عبدالمومن بن عبدالجلیل اصفهانی

[ویکی فقه] ابونصر عبدالمومن بن عبدالجلیل اصفهانی، از محدّثین عامّه اصفهان در قرن ششم هجری بوده است.
ابونصر عبدالمؤمن بن عبدالجلیل بن علی بن بنان اصفهانی، از محدّثین عامّه اصفهان در قرن ششم هجری بوده است.وی از ابوبکر محمّد بن احمد بن محمّد بن ماجه ابهری حدیث شنیده و جهت ابوسعد سمعانی حدیث نوشته است. وفات او در محرم ۵۴۹ق در اصفهان واقع شد.
سمعانی، عبدالکریم، التّحبیر، ج۱، ص۴۹۳.
۱. ↑ سمعانی، عبدالکریم، التّحبیر، ج۱، ص۴۹۳.
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۳۸۶.
...

💡 در دورهٔ ابو یعقوب یوسف و ابویوسف یعقوب، جانشین عبدالمومن بن علی، عظمت موحدون که مرکزش مراکش بود بیشتر شد و به اوج رسید.

💡 بَهجَت الرّوح رساله‌ای دربارهٔ موسیقی است که توسط شخصی با نام عبدالمومن بن صفی‌الدین گرگانی نوشته شده‌است. اهمیت این رساله از آن جهت است که از معدود رسالات موسیقی مربوط به سده‌های دهم و یازدهم هجری قمری است.

💡 از میان پادشاهان صفویه تنها شاه عباس به موسیقی توجه نشان داد؛ از جمله موسیقی‌دانان این دوره این نام‌ها به جا مانده‌است: میرزا محمد کمانچه‌ای، استاد شهسوار چهارتاری، سلطان محمد طنبوره‌ای، و محمد چنگی. مهم‌ترین اثر مکتوب از این دوره عبارت است از بهجت‌الروح که احتمالاً توسط عبدالمومن بن صفی‌الدین گرگانی نگارش شده اگر چه نویسندهٔ آن اسمی از خود نبرده‌است.