ابن مفلح برهان الدین ابواسحاق ابراهیم بن محمد

[ویکی فقه] برهان الدین ابواسحاق ابراهیم بن محمد، یکی از شخصیت های خاندان اِبْن ِ مُفْلِح، می باشد؛ ابن مفلح نام افراد خاندانی از فقیهان حنبلی دمشق که در سده های ۸ -۱۱ق /۱۴-۱۷م دارای مقامات علمی و اجتماعی بوده اند. از نسبت رامینی و قانونی برای افراد این خاندان چنین برمی آید که اصل خاندان به فلسطین باز می گردد.
برهان الدین ابواسحاق ابراهیم بن محمد بن عبدالله بن محمد بن مفلح (۸۱۶ -۸۸۴ق /۱۴۱۳-۱۴۷۹م ).
اساتید
او از ابن ناصرالدین، ابن محب اعرج و علاءالدین بخاری حدیث شنید و از بخاری فقه آموخت.
سخاوی، محمد، الضوء اللامع، ج۱، ص۱۵۲، قاهره، ۱۳۵۴ق.
او در ۸۵۱ق به قضای دمشق گمارده شد و از آن پس بارها مسند قضا بین او و علاءالدین علی بن ملفح دست به دست گردید.آنگاه که درگذشت، قاضی دمشق بود و فرزندش نجم الدین عمر جانشین او شد.
سخاوی، محمد، الضوء اللامع، ج۱، ص۱۵۲، قاهره، ۱۳۵۴ق.
...

💡 برهان الدین تمام این مراحل رابرای وصول به حق طی کرده بود و به قول خودش، به مرحله‌ای رسیده بود که نوربخش بود، نه نورگیرو به همین جهت بود که خود را محقق می‌نامید؛ مشرب وحدت وجودی وی نیز، از همین نظریات وی قابل دریافت است او معتقد بود که تنها جسم از بین می‌رود و روح جاودان است.

💡 امامزاده برهان الدین مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان دماوند، بخش مرکزی، روستای ورونه واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.