ابن فصیح ابومحمد جلال الدین عبدالله بن احمد همدانی کوفی

[ویکی فقه] اِبْن ِ فَصیح، ابومحمد عبدالله بن احمد، ملقب به جلال الدین (۷۰۲- ۷۴۵ق /۱۳۰۳-۱۳۴۴م )، ادیب، نحوی و فقیه حنفی بود.
از نسبت همدانی وی چنین برمی آید که اصل و نسبش ایرانی است.
ابن حجر عسقلانی، احمد، الدرر الکامنة، ج۳، ص۱۴، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۴ق / ۱۹۷۴م.
ابن حجر
ابن حجر عسقلانی، احمد، الدرر الکامنة، ج۳، ص۱۵،حیدرآباد دکن، ۱۳۹۴ق / ۱۹۷۴م.
۱. عمدة القراء و عدة الاقراء فی الفرق بین ظاءات القرآن وضاداته، قصیده ای است مرکب از ۲۷ بیت به همراه شرح آن ها.وی در ابیات نخستین قصیده، واژه هایی از قرآن را که حرف ظا در آن ها به کار رفته، آورده است و در ادبیات بعدی به برخی الفاظ مشابهی که در قرآن به کار رفته و تنها در ظا و ضاد اختلاف دارند و اغلب با هم اشتباه می شوند، پرداخته است.
مجلة معهد المخطوطات العربیة، کویت، ج۳۰، ص۶۱۰ -۶۱۱، ۱۴۰۷ق / ۱۹۸۶م.
...