ابن فارض ابوحفص شرف الدین عمر بن علی

[ویکی فقه] اِبْن ِ فارِض، ابوحفص (ابوالقاسم ) شرف الدین عمر بن علی بن مرشد بن علی ( ۵۷۶ -۶۳۲ق /۱۱۸۱- ۱۲۳۵م )، بزرگ ترین سراینده شعر صوفیانه در ادبیات عرب است.
نسبت ابن فارض به گفته شیخ علی، نواده دختری او و به استناد خوابی که او خود دیده بود، به قبیله بنی سعد (قبیله حلمیه، مرضعه پیامبر ) می رسید
شیخ علی، مقدمه بر دیوان ابن فارض (رشید بن غالب در همین مآخذ)، ج۱، ص۷.
پدرش از حماه به دیار مصر که در آن روزگار، مهم ترین مرکز تمدن اسلامی بود، مهاجرت کرد و چون در محاکم قضایی سهم الارث زنان بر مردان می نوشت، به «فارض » مشهور شد.
ابن خلکان، وفیات، ج۳، ص۴۵۶.
شیخ علی، جامع دیوان ابن فارض، در دیباچه آن به نقل از منذری می نویسد: «از ابن فارض درباره تاریخ ولادتش پرسیدم، پاسخ داد چهارم ذیقعده ۵۷۷ در قاهره. از ابن خلکان نیز چنین شنیدم »،
شیخ علی، مقدمه بر دیوان ابن فارض (رشید بن غالب در همین مآخذ)، ج۱، ص۱۶.
...

💡 15- حاشيه عبدالرزاق كاشانى بر شرح ديوان ابن فارض؛ ص 23،فصل پنجم از قسمت اول ((در معارف )).

💡 مرتضی مطهری در این‌باره می‌گوید جایگاه ابن فارض در ادب عرب، چون جایگاه حافظ در ادب فارسی است، با این تفاوت که اهل فن، حافظ را در لطافت و ظرافت برتر می‌دانند و ابن فارض را در مقامات عرفانی.

💡 1435- قصيده تائيه ابن فارض، مشارق الداراى، ص 113.

💡 آنچه در اين جا به عنوان اشارات بازگو شد در قصيده تائيه ابن فارض ‍مصرى حموى آمده است. (207) ابن فارض از زبانروسل گرامى صلى الله عليه و آله نسبت به آدم عليه السلام چنين سروده است

💡 البته روشن است كه خلوت و سكوت در شب را براى رسيدن به اين مقام دخلى به سزااست كه من و الليل فتهجد.. الايه كه در ثلث آخر شب كه هوا تصفيه شده و با روحبخارى مزاج انسان مسانخ است و بدن هم از خستگى بدر آمده است كه انتقالات و تمثلات ومكاشفات زودتر و بهتر و قويتر روى مى آورند، و ابن فارض در تائيه نيكو گفته است: