لغت نامه دهخدا
چفته پیکر. [ چ َ ت َ / ت ِ پ َ / پ ِ ک َ ] ( ص مرکب ) چفته بالا. چفته قامت. خمیده بالا.آنکس که قامتی بشکل هلال دارد. چفته شکل:
دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختند
ماه نورا چون حمایل چفته پیکر ساختند.خاقانی.رجوع به چفته و چفته بالا و چفته شکل شود.