تبست و تباه

تبست و تباه. [ ت َ ب َ ت ُ ت َ ] ( ص مرکب ) تباه و تبست. رجوع به تباه و تبست شود.

💡 على عليه السلام فرموده است: علمى كه با آن هدايت خود را فاسد و تباه سازى،بدترين علم است.

💡 نظم کارم که ازین غصّه خراب است و تباه به کهین فیض از آن کلک و بنان در گرو است

💡 و اين ضايع و تباه ساختن چيست ؟ فقط رسيدگى نكردن بهمسايل معيشتى و رفاهى و حقوق مادى است ؟ يا حقوق فرهنگى و تربيتى خانواده را نيز دربر مى گيرد؟

💡 فَأَکْثَرُوا فِیهَا الْفَسادَ (۱۱) و فراوان کردند در آن گزاف و تباه‌کاری.

💡 ((و اگر بخواهيم (كشت و زرع شما را) خشك و تباه مى سازيم تا با حسرت به سخنانبيهوده بپردازيد.))

💡 اين روش و وضعى كه اين گروه در آن هستند، نابود شدنى است و آن چه انجام مى دهند،باطل و تباه است.(879)