[ویکی فقه] به برانگیختن یا منع اکید مولا نسبت به انجام یا ترک یک عمل الزام شرعی می گویند.
الزام شرعی، از اقسام احکام الزامی و مقابل الزام عقلی می باشد و به معنای بعث (برانگیختن) اکید مولا به سوی انجام مطلوب یا زجر (منع) اکید وی از انجام عمل مبغوض او، می باشد.
نکته
الزام شرعی هم وجوب و هم حرمت را شامل می شود.استحباب و کراهت هر چند حکم شرعی است، ولی چون ناشی از بعث اکید و یا زجر اکید شارع نمی باشد، الزامی که موجب وجوب یا حرمت شود در آنها وجود ندارد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اگر نشوز شوهر آشکار گشت بدینسان که حقوق واجب زن را از قبیل: قسم، نفقه و… ادا نکرد، زن حق مطالبه دارد و میتواند شوهر را موعظه کند. اگر شوهر اجابت نکرد، نزد حاکم از وی شکایت کند و حاکم وی را به ادای حقوق الزام میکند. زن نمیتواند با شوهر قهر کند یا او را کتک زند. بسیاری از فقیهان به این مطلب تصریح کرده و آن را امری مسلم دانستهاند. گرچه امید باشد با قهر یا کتک شوهر از نشوز دست بردارد. زیرا کتکزدن و قهرکردن به اذن شرعی منوط است و شارع اذن ندادهاست بلکه آیات سوره نساء و تحریم دلالت دارد که این دو لایق مردان است. این مطلب قابل قبول است گرچه با اطلاق ادله امر به معروف و نهی از منکر منافات دارد. زیرا میتوان گفت از اطلاق آن ادله در اینجا صرف نظر میشود
