[ویکی فقه] اراده ناقص به میل به تحقق مراد در عین رضایت به ترک آن اطلاق می شود.
اراده ناقص، مقابل اراده تام می باشد و آن، اراده ای ضعیف و غیر مؤکد در نفس مرید است که به تحصیل مراد در خارج تعلق گرفته است، مانند: اراده مولا نسبت به انجام مستحبات در خارج توسط مکلف.در کتاب « بحوث فی علم الاصول » آمده است: «ما ذکره المحقق العراقی (قده)، من ان الامر مادة و صیغة یدل علی ارادة المولی و طلبه و هی تارة شدیدة کما فی الواجبات و اخری ضعیفة کما فی المستحبات».
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز دیر و صومعه پیش از اراده می گذریم وجود ناقص ما شوق کاملی دارد
💡 شـايـد اگر جذبه ربوبى پيدا شود و حالتى دست دهد، نكته حقيقى عبادت و سر واقعىتـذكـر و تـفـكـر حـاصـل آيـد، و هـر دو عـالم از نظر افتد و جلوه دوست غبار دو بينى را ازدل بـزدايـد. و جز خدا كسى نمى داند كه با همچو بنده اى خدا چه كرامت كند. و چنانچه درريـاضـت شـرعـيـه و عبادات و مناسك و ترك مشتهيات عزم قوت گيرد و انسان صاحب عزم واراده شود، در معاصى طبيعت غلبه كند و عزم و اراده انسان ناقص شود. چنانچه شمه اى ازآن سابق ذكر شد.
