حجه فروش

حجه فروش. [ ح َج ْ ج ِ ف ُ ] ( نف مرکب ) آنکه به نیابت از میت مستطیع و واجب الحج در ازاء مزدی حج گزارد. معافر. ( مهذب الاسماء ). و غالباً خریداران حج بکسی مراجعه میکنند که خود بحج رفته و از نظر مذهبی مورد اطمینان باشد و چه بسا کسانی در این کار تخصص یافته و بلقب «حجه فروش » شهرت یابند، مانند حاجی ملاباقر تبریزی حجه فروش که داستانی از او در کتاب «النجم الثاقب » حاجی نوری متوفی 1320 هَ. ق. و در کتاب مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی ( ص 551 ) آمده است. حجه فروش باید از محل سکونت موکل خود ( حجه خر ) با هزینه او بسفر حج اقدام کند ولیکن اگر دارائی موکل کفاف همه این مخارج را ندهد برخی اجازه میدهند که هزینه سفر حجه فروش فقط از محل میقات تا مکه و بازگشت به میقات پرداخت شود. و این حج را حج میقاتی نامند.

کسی که به نیابت میت مستطیع و واجب الحج در ازائ مزدی حج گزارد

💡 (در سنه 1280 به اراده حج بيت اللّه الحرام از دار المرز رشت آمدم به تبريز و درخانه حاجى صفر على تاجر تبريزى معروفمنزل كردم. چون قافله نبود، متحيّر ماندم. تا آنكه حاجى جبّار جلودار سدهى اصفهانىبار برداشت به جهت طربوزن، تنها. از او مالى كرايه كردم و رفتم. چون بهمنزل اوّل رسيديم، سه نفر ديگر به تحريض حاجى صفر على به من ملحق شدند. يكىحاجى ملا باقر تبريزى حجه فروش معروف علماء و حاجى سيّد حسين تاجر تبريزى وحاجى على نامى كه خدمت مى كرد.