عبارت «پی غلط افشردن» در زبان فارسی کهن یک ترکیب فعلی است که برای بیان نوعی رفتار نادرست در پیگیری و اصرار به کار میرود. این اصطلاح به معنای پافشاری نابجا، ناصحیح و بیجا بر انجام کاری یا دنبال کردن مسیری است که درست یا منطقی نیست. در این ترکیب، واژه «پی» به معنای دنبال کردن و تعقیب کردن است و «غلط افشردن» به معنای فشردن یا اصرار کردن بر راه یا تصمیمی نادرست به کار میرود. بنابراین، مفهوم کلی این عبارت نشاندهنده اصرار کردن بر چیزی است که از اساس اشتباه یا نامناسب تشخیص داده میشود. در متون ادبی، این ترکیب برای بیان رفتار انسانی به کار رفته که فرد با وجود نادرستی مسیر، همچنان بر ادامه آن پافشاری میکند. این اصطلاح بیشتر بار انتقادی دارد و نشاندهنده ناپختگی، لجاجت یا عدم تشخیص درست در تصمیمگیری است. در ادبیات کلاسیک فارسی، چنین ترکیباتی برای تصویرسازی رفتارهای انسانی و بیان نکات اخلاقی و تربیتی استفاده میشده است. بهکارگیری این عبارت معمولاً در موقعیتهایی است که نتیجه یک اصرار نادرست به شکست یا زیان منتهی میشود. از نظر معنایی، این ترکیب نوعی هشدار زبانی نسبت به ادامه دادن یک مسیر اشتباه و بینتیجه محسوب میشود. در مجموع، «پی غلط افشردن» به معنای پافشاری نابجا و اصرار بر مسیر یا کاری نادرست است که در زبان ادبی برای نقد رفتار اشتباه به کار میرود.
پی غلط افشردن
لغت نامه دهخدا
پی غلط افشردن. [ پ َ / پ ِ غ َ ل َ اَش ُ دَ ] ( مص مرکب ) پافشاری نابجا کردن:
به یکی پی غلط که افشردم
رخت هندو نگر که چون بردم.نظامی.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) پا فشاری نابجا کردن: بیکی پی غلط که افشردم رخت هندونگر که چون بردم. ( نظامی )