بید سفید

لغت نامه دهخدا

بید سفید. [ دِس ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گونه ای از درخت بید. اسپیدار. صفصاف البیض. ( از واژه نامه گیاهی ص 161 ) ( از گیاهشناسی گل گلاب ص 297 ).

فرهنگ فارسی

گونه ای از درخت بید ٠ اسپیدار ٠

جمله سازی با بید سفید

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 چوب بید سفید، محکم و سبک است. از زغال آن در ساخت باروت استفاده می‌شود. به دلیل سبکی و مقاومت برشی اندک، به راحتی خم می‌شود؛ بنابراین برای ساختن سبدهای چوبی به‌کار می‌رود.

💡 بید سفید در ایران در استان‌های چهارمحال و بختیاری، کردستان، کرمانشاه، همدان، لرستان، تهران و آذربایجان غربی می‌روید.

💡 بید سفید در ایران در استان‌های گیلان، مرکزی، کردستان، کرمانشاه، اصفهان، فارس، لرستان، کهکیلویه و بویراحمد، بوشهر، کرمان، سیستان و بلوچستان، خراسان، تهران و یزد می‌روید.

💡 در کنار رودخانه خروشان، درخت بید سفید با شاخه‌های ظریف و بلند خود، منظره‌ای بسیار آرام‌بخش و شاعرانه را برای عابرانی که از آنجا می‌گذشتند، فراهم می‌کرد.

💡 نقاش معاصر با استفاده از طیف‌های مختلف رنگ سبز و نقره‌ای، توانست زیبایی خیره‌کننده و حرکت ملایم شاخه‌های بید سفید را در باد به خوبی نشان دهد.

💡 در باغ‌های قدیمی ایرانی، کاشت یک درخت بید سفید در کنار حوض آب، همواره برای ایجاد فضایی خنک و آرام در تابستان‌های گرم بسیار توصیه می‌شده است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران