ابن حسام قهستانی

[ویکی شیعه] شمس الدین محمد بن حسام الدین معروف به اِبْن حُسام قُهِسْتانی، یا خوسفی، از شاعران معروف شیعی قرن نهم قمری بود. وی زندگانی را به زراعت می گذرانید. موضوع اشعار وی غالباً حمد خداوند و نعت رسول اکرم(ص) و منقبت علی بن ابی طالب(ع) و فرزندان اوست و در قصاید بسیار به شرح واقعه کربلا، شهادت حسین بن علی(ع)، قساوت دشمنان اهل بیت(ع) و موضوعات مشابه پرداخته است.
وی در حدود ۷۸۲ق در خوسف قهستان که اکنون از نواحی بیرجند است، زاده شد و در همانجا به تحصیل مقدمات علوم پرداخت. به گفته مولانا حسامی واعظ در مزارنامه، پدران وی اهل علم و ارشاد بوده و در آن ناحیه به زهد و تقوا شهرت داشته اند.
از دوران جوانی و چگونگی تحصیلات او اطلاعی در دست نیست. تنها حسامی واعظ گوید که وی نزد امیر سید محمد شیرازی که از دانشمندان آن روزگار بوده است به تحصیل علوم پرداخت و از او « رخصت حدیث » یافت.

💡 در کتابی خطی پیرامون مزارات قهستان که منسوی به ابن حسام خوسفی یا شاگردان وی در قرن نهم است پیرامون این بقعه در خراسان امده است :

💡 گر مهر طلعت تو بر ابن حسام تافت شاید که تافت بر سمن و بر خس آفتاب

💡 بشوی ابن حسام از غبار سینه ی صافی که عکس طلعت از آینه، بی غبار برآید

💡 هر کسی را قبله از سویی و روی از جانبی است قبله ابن حسام از جانب ابروی دوست

💡 در کتابی خطی پیرامون مزارات قهستان که منسوب به ابن حسام خوسفی یا شاگردان وی در قرن نهم است پیرامون این بقعه در خراسان آمده‌است: