بدعا

[ویکی الکتاب] معنی بِدْعاً: نوظهور- استثنایی
ریشه کلمه:
بدع (۴ بار)

💡 معنا و مفاد آيه: (قل ما كنت بدعا منالرسل و ما ادرى مايفعل بى و لا بكم )

💡 در آيـه بـعد مى افزايد: (بگو من پيامبر نوظهورى نيستم كه با ساير پيامبران متفاوتباشم ) (قل ما كنت بدعا من الرسل ).

💡 خلایق است که از بهر پایداری جاهت گشاده اند زیانها و دستها بدعا بر

💡 از حق بدعا دین طلب ای خواجه نه روزی کاین رزق مقدر شده از لطف اله است

💡 قسمت نگر که کشته ی شمشیر عشق یافت مرگی که زندگان بدعا آرزو کنند

💡 و گفته اند زبان مریدان گشاده بود بدعا و زبان محققّان از آن بسته بود.