محمود بن سعید برزنجی

[ویکی فقه] بَرزَنجی، محمود رئیس خاندان برزنجی، حکمدار سلیمانیه و رهبر مبارزات استقلال طلبانه کردها در ۱۲۹۸ـ ۱۳۰۹ ش (نزد کُردها ملقب به «ملک، پادشاه کردستان، نه مر (نامیرا») بود.
نسب خاندان برزنجی، که از بانفوذترین سادات جنوب کردستان بودند، به امام هفتم می رسید. از این خاندان کراماتی نقل شده است و مردم به آن ها اعتقاد داشتند. نام روستایی در شرق سلیمانیه نیز از نام این خاندان گرفته شده است. برزنجی فرزند شیخ سعید، و نیای او شیخ احمد بن شیخ محمود نودهی مشهور به کاک احمد بود. مادرش نیز از خاندان برزنجی و فرزند شیخ رسول بود. او مقام شیخی را از خانواده خود به ارث برد. در قرن چهاردهم، در کردستان ایران و عراق، ملی گرایی کرد به رهبری شیوخ دینی، از جمله برزنجی که در طریقه قادری بود، شکل گرفت. پدرش رهبر سیاسی و دینی مردم منطقه بود و در عین حال در دربار سلطان عبد الحمید عثمانی احترام فراوانی داشت که همین امر سبب توطئه مخالفان و قتل او در ۱۳۲۴ شد.
برزنجی در ۱۲۹۸ در کانیسکان سلیمانیه به دنیا آمد. قرآن و دروس دینی را نزد زیور افندی آموخت؛ و به زبان های فارسی، عربی، ترکی، و فنون تیراندازی و سوارکاری تسلط یافت. پس از مرگ پدرش، به جهت سیادت و نفوذ دینی و محبوبیت در میان عشایر کرد، جانشین او شد. در ۱۳۳۷، سلیمانیه، کرکوک و چند ناحیه مجاور در قلمرو نفوذ او بود.
سیر تاریخی تحولات سیاسی
برزنجی در اواخر عمر در دارْکِلی از قراء بازیان زندگی کرد و پیش از برافتادن حکومت خاندان هاشمی عراق یعنی در ۱۳۳۵ ش درگذشت و در جوار مقبره کاک احمد در جامع الکبیر به خاک سپرده شد.
خلاصه
...

💡 شیخ بدرالدین محمود بن اسرائیل بن عبدالعزیز (۱۳۵۹–۱۴۲۰)، (به ترکی استانبولی: Şeyh Bedreddin، به ترکی عثمانی: شیخ بدرالدین) یک صوفی، عارف، دانشمند و انقلابی اهل عثمانی بود. او به واسطهٔ نقش پررنگ‌اش در شورش ۱۴۱۶ علیه دولت علیهٔ عثمانی شهرت دارد که در طی آن او و مریدانش علیه اقتدار سلطان محمد یکم و دولت عثمانی شورش سختی به راه انداختند.

💡 همان گونه كه گفته شد، دژها يكى پس از ديگرى گشوده شد. گويند نخستين دژى كهفتح گرديد، دژ ناعم بود در اين فتح مسلمانان يك شهيد و پنجاه مجروح دادند. يهودياناز فرار دژ سنگ مى انداختند و همين باعث شهادت محمود بن مسلمه شد. مسلمانان در جرياننبرد خيبر يك بيمارستان صحرائى برپا كرده بودند زنان بنى الغفار به مداواىمجروحان مى پرداختند.(27)

💡 30 - نورالدين محمود بن زنگى، متوفاى 569. قبر او در دمشق زيارتگاه مردم است و مردمبه پنجره هاى آن دخيل مى بندند و رهگذران به آن تبرك مى جويند.نقل مى كنند كه همراه او سه تار از موى صورترسول خدا (ص ) مدفون است و سزاوار است هركس او را زيارت مى كند، درزيارت خود،پيامبر اكرم (ص ) را هم نيت كند.(133)