برجمی

[ویکی فقه] بُرْجُمی، خاندانی عرب از بنی تمیم می باشد.
به روایت کلبی اینان چند عشیره از فرزندان تمیم بودند که رو به نابودی نهاده بودند؛ یکی از ایشان از دیگران خواست که چون انگشتان دست (براجم ) گرد هم آیند، تا نیرو یابند. چون گرد آمدند، براجم خوانده شدند.
افرداد مشهور برجمی ها
نام بسیاری از برجمی ها، از آغاز اسلام تا قرن ۳ق /۹م به مناسبت های مختلف در منابع دیده می شود. از این میان، ۳ تن شهرت بیشتری یافته اند که بر حسب زمان، نقل می شود:
ضابی بن حارث
۱. ضابی بن حارث (د پیش از ۳۵ق /۶۶۵م ).نزاعی که ضابی با خلیفه عثمان داشت، موجب شهرت او و چند قطعه شعری که از وی بازمانده، گردیده است. این ماجرا را ابوعبیده مَعْمَر بن مُثَنّی (د ۲۱۰ق / ۸۲۵م ) در اواخر قرن ۲ق، نخستین بار و با تفصیل بسیار روایت کرد.
← نقل ماجرای قصیده ضابی
...

💡 ربعی بن کأس از بنی تمیم و اهالی کوفه بود. وی از یاران و کارگزاران علی بن ابی طالب در زمان خلافت وی بود. بعد از نبرد جمل برخی از اعراب به رهبری حسکة بن خطبی و عمران بن فضیل برجمی در ناحیه سیستان شورش کردند. به نقلی علی و به نقل دیگر عبدالله بن عباس، حاکم بصره، ربعی را با چهار هزار نفر به سوی سیستان گسیل داشت. وی موفق شد شورش را سرکوب کند و امارت سیستان را در اختیار گیرد.