ارزنین

ارزنین. [ اَ زَ ] ( ص نسبی،اِ ) منسوب به ارزن. نانی را گویند که از آرد ارزن پخته باشند. ( برهان ). نان ارزنین. لعیعة:
برآشفته اند از توترکان چه گویم
میان سگان در یکی ارزنینی.ناصرخسرو.

پخته شده با ارزن: نان ارزنین.

💡 پادشاهی سوفنه توسط سلسله ایرانی‌تبار اروندی اداره می‌شد که از نسل اَروَند یکم، نجیب‌زاده باختری بودند که داماد شاهنشاه هخامنشی اردشیر دوم (۳۵۸ تا ۴۰۴) بود. به گفته نویسنده یونانی استرابون (متوفی ۲۴ پس از میلاد) در کتاب جغرافی او، سوفنه نخستین بار به عنوان یک پادشاهی جداگانه تحت نظارت زریر ظهور کرد. زریر از سوی پادشاه سلوکی، آنتیوخوس سوم (۲۲۲ تا ۱۸۷ پ. م) گمارده شده بود. وی همچنین می‌افزاید که پس از شکست آنتیوخوس سوم در برابر رومیان، زریر اعلام استقلال کرد. با این حال این گزارش به شدت با شواهد کتبی و سکه‌شناسی در تناقض است. سوفنه به احتمال زیاد به عنوان پادشاهی متمایز در قرن ۳ پیش از میلاد، در خلال کاهش تدریجی نفوذ سلوکیان در خاور نزدیک و انشعاب سلسله اروندی به چندین شاخه ظهور کرد. سه فرمانروای متعلق به شاخه‌های مختلف اروندی، سام یکم، آرشام یکم و خشایارشا سوفن بر بخش غربی ارمنستان بزرگ، شاید از کوماژن تا ارزنین، حکومت می‌کردند.