فدمه

( فدمة ) فدمة. [ ف َ م َ ] ( ع ص ) مؤنث فدم.( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به فَدْم شود.

💡 نه هر كه طرف كله كج نهاد و تند نشست كلاه دارى و آيين قيصرى داندنـه هـر كـه مـشـروطـه خـواه شد حقيقت باشد و غلبه با مستبدين و خودپرستان است و انشـيـاطـيـنـهـم عـلى الاحـرار لبالمرصاد و اگر از همه جهات دستشان از معارضه كوتاهگـرديـد اول پـيشقدم در اين حوزه و گل سرخ در اين روضه همان شياطين خواهند بود و بهاسـم مـشـروطـيـت و حـريت ظلمها و شهوترانيها خود را رواج دهند، چنانكه بنى اميه در صدراول نـسـبـت به اسلام كردند و گفته شد قتل حسين بن على بسيف جده يعنى بر حسب آندستورى كه فرموده است من خرج على امامه زمانه فدمه هدر چنان كه ابن زياد از علماءوقت خود به اين طور فتوى گرفت.