خفق

خفق. [ خ َ ] ( ع مص ) جنبیدن علم. منه:خفقت الرایة خفقاً و خفقاناً. || طپیدن دل. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( ازاقرب الموارد ). منه: خفق القلب. || جنبیدن سراب. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از تاج المصادر بیهقی ). || بانگ کردن نعل که از رفتن بزمین برآید. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). || فروبردن نره در فرج. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). تغییب القضیب فی الفرج. ( تاج المصادر بیهقی ). || به دره یا چیزی پهن کسی رازدن. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ). شلاق زدن. ( یادداشت بخط مؤلف ). || درخشیدن برق در جستن. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( ازلسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). || بانگ کردن باد. || آهسته زدن بشمشیر. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). زخمی سبک زدن.
خفق. [خ َ ف ِ ] ( ع ص ) اسب باریک میان. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). منه: فرس خفق. ج، خِفاق.
خفق. [ خ ُ ف َ ] ( ع ص ) اسب باریک میان. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). ج، خِفاق.
خفق. [ خ َ ف َ ] ( ع مص )خَفق. برای ضرورت شعر بجای خَفق خَفَق گفته اند، چون این قول: مشتبه الاعلام لماع الخفق. ( ناظم الاطباء ).

اسب باریک میان جمع خفاق

💡 2 در نظام طاغوتى، خفقان حاكم است ومردم حتّى از آزادى عقيده نيز محرومند. (آمنتم له قبل ان آذن لكم )

💡 دل چو ماه از پی خورشید رخت دق دارد تو چرا همچو دل اندر خفقان می‌لرزی

💡 بنابراين مذهب در ابتدائى ترين شكلش، اصولا يك غريزه، يك جوشش و كوشش است،مذهب يك نياز ذاتى است. اشكال كار آنجائى است كه از حالت ضرورت و نياز خارج شودو در خدمت قدرت سياسى (زر زور) قرار گيرد وعامل سركوب و خفقان و نابودى حرث و نسل انسانى گردد.

💡 سر ببندم بنهم سر که من از دست شدم رحمتش را به مرض یا خفقان بفریبم

💡 3. دوران زندگى آيه الله شريف، همزمان با جنايات و آتش افروزى هاى ظالمانهنايبيان در كاشان بود. حبيب الله شريف در آن دوران خفقان، چندين بار ماشاء الله خانسردار جنگ را به منزل احضار كرده او را نصيحت و پند و اندرز داد تا بدين وسيله اندكىاز ظلم و ستم آنان بكاهد.(1484)

💡 آن باده که گر در طپش دل نظر افکند از قهقهه شیشه گشاید خفقان را