حضرت ابراهیم

[ویکی فقه] اِبْراهیم ِ خَلیل علیه السلام، دومین پیامبر اولوالعزم، نیای بزرگ عرب از طریق پسرش اسماعیل، و بنی اسرائیل از طریق پسر دیگرش اسحاق می باشد.
شکل های گوناگون این نام در منابع دینی و غیر دینی، با افزایش، ادغام، یا جابجایی حروف و هجاها می تواند حاکی از شهرت و رواج آن در منطقه هلال خصیب باشد. شکل ابرام در نخستین موضعی که عهد عتیق به آن اشاره کرده، همچون نام های یعقوب و یوسف در سده های ۲۰ و ۱۹ق م، در میان آموریها و سایر اقوام منطقه دیده شده است.
سوسه، احمد، العرب و الیهود فی التاریخ،ج۱، ص۲۳۳، دمشق، ۱۹۷۲م.
درباره معنای اَبرام، نخستین بخش آن (اَب ) به معنای پدر، بی شک سامی است. دومین بخش رابه احتمال از Raamu اکدی به معنای دوست داشتن، یا از Rwm سامی غربی به معنای بلند مرتبه یا عالی دانسته اند. بر این قیاس، معنای «پدر عالی یا متعالی «را برای «اَبرام «نمی توان نامحتمل شمرد. همچنین معنایی که برای اَبراهام ۸ (شکل کاملاً گویشی آن: اَوْرَهام ) - پدر امت های بسیار - آمده است، گویا فقط ریشه عامیانه دارد، اگرچه می تواند با «رُهام «عربی به معنای کثیر و بی شمار همریشه باشد. اما معانی و شکل های دیگری هم که برای ابراهیم آورده اند، درست نمی نماید. مثلاً نووی از قول ماوردی، معنای آن را در سریانی «پدر رحیم «آورده و وهب بن منبه، اَبْرهه را صورت حبشی ابراهیم و به معنای سپید چهره دانسته است.
وهب بن منبه، کتاب التیجان، ج۱، ص ۱۳۶، صنعا، ۱۹۷۹م.
بنابر روایت عهد عتیق ابراهیم به قبایل آرامی که از جزیرةالعرب به کرانه های فرات کوچیده بودند نسب می برد.
سوسه، احمد، العرب و الیهود فی التاریخ، ج۱، ص۲۵۲، دمشق، ۱۹۷۲م.
...
[ویکی حج] حضرت ابراهیم(ع). ابراهیم(ع) از پیامبران اولوالعزم.
حضرت ابراهیم در سه دین بزرگ یهودیت، مسیحیت و اسلام و همچنین ادیان همجوارشان مانند صابئه جایگاهی ویژه دارد و همگی خود را به ایشان نسبت داده اند و از همین رو به پدر امت ها معروف شده است. هجرت ابراهیم (ع) از بابل و هجرت به مکه از موضوعاتی است که در کتب عهدین و همچنین قرآن بیان شده است. ساخت کعبه و بنیان نهادن آیین حج از دیگر اموری است که به حضرت ابراهیم نسبت داده شده است.
واژه ابراهیم واژه ای بابلی که بنابر نظر برخی لغت شناسان مرکب از «إب» به معنای پدر و «راهیم» به معنای رحیم است. گروهی نیز بخش دوم را از ریشه «رام» به معنای بلند مرتبه شمرده و مجموع کلمه را به معنای پدر عالی یا متعالی دانسته اند. باتوجه به وجود این کلمه در عهد عتیق، اشتقاق آن از کلمه عربی «برهمه» به معنای تیزبینی کاملاً برساخته به نظر می رسد.

💡 دگر نوح نبی‌الله و دیگر خلیل و حضرت ابراهیم آذر

💡 مطهری تأکید کرد: کوروش بعد از فتح بابل اجازه داد بت‌پرستان در بت‌پرستی خود باقی بمانند و این خلاف سیره پیامبر اسلام و حضرت ابراهیم است که در اولین فرصت همه بت‌ها را شکستند و این زنجیر را از دست و پای مردم باز کردند.

💡 در این کتاب کارن آرمسترانگ به شرح ماهیت خدا در سه دین توحیدی که ریشه همه آنها به حضرت ابراهیم می‌رسد پرداخته است. همچنین به چالش‌هایی اشاره می‌کند که در سه دین توحیدی و متون کتاب مقدس و عهد عتیق وجود دارد. کارن آرمسترانگ معتقد است علی‌رغم بحث‌های متعدد، هنوز نظریه‌ای رضایت بخشی عرضه نشده است که بتواند شرح دهد چرا بشر همواره با این چالش مواجه است که در کتاب مقدس تناقض‌هایی به چشم می‌خورد.

💡 ۱-ابتدا به گزارشی منسوب به یکی از ائمه اشاره می‌کند که بر اساس آن، هنگامی که حضرت ابراهیم (ع) جلوتر از نمرود حرکت کرد، از جانب خداوند وحی به او رسید که در پشت سر او حرکت کند. از این گزارش مجلسی استنباط می‌کند که مردم ملزم به احترام و ادب نسبت به پادشاه هستند، هر چند غیرمسلمان، کافر و ظالم باشد.