بعذاب

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)عذب (۳۷۳ بار)

💡 قال لهم موسى ويلكم لا تفتروا على الله كذبا فيسحتكم بعذاب و قد خاب من افترى (61)

💡 قل هل تربصون بنا الا احدى الحسنيين و نحن نتربص بكم انيصيبكم الله بعذاب من عنده او بايدينا فتربصوا انا معكم متربصون (52)

💡 جمله (فيسحتكم بعذاب ) تفريع بر نهى گذشته است، يعنى به خدا شرك نورزيدتا خداوند شما را به جرم شركتان مستاصل و هلاك نكند، و اگر عذاب را نكره آورد براىاين بود كه بر شدت و عظمت آن دلالت كند.

💡 فَلا تُعْجِبْکَ أَمْوالُهُمْ خوش مبایاد ترا و نیکو، مالهای ایشان، وَ لا أَوْلادُهُمْ و نه فرزندان ایشان، إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ بِها میخواهد خدای که ایشان را بعذاب میدارد، فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا درین جهان، وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ و جان ایشان بر آید، وَ هُمْ کافِرُونَ. (۵۵) و ایشان بر کافری.

💡 أَ وَ لَمْ یَتَفَکَّرُوا ما بِصاحِبِهِمْ قتاده گفت: آن روز که: این آیت آمد که وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ، رسول خدا بر کوه صفا شد، و بآواز بلند قوم قوم و قبیله قبیله میخواند که: یا بنی عبد المطلب! یا بنی عبد مناف! یا بنی فلان! یا بنی فلان! ایشان را میخواند، و بعذاب و نقمت اللَّه می‌ترسانید، و بیم میداد از اوّل شام تا بامداد.

💡 بشرى و بشارت خبر و گزارشى است كه در بشره به معناى پوست اثر بگذارد و از آن جا كه اولين اثر و انعكاس خبر مسرّت بخش يا تلخ در چهره و بشره انسان ظاهر مى شود، بشرى يا بشارت نام گرفته است؛ از اين رو تعبيرى از قبيل: (فبشّرهم بعذاب اءليمٍ)(1362) از سنخ تهكّم نيست.