ساتورن

ساتورن. ( اِخ ) در اساطیر قدیم یکی از ارباب انواع است که در نزد یونانیان و ایتالیائیهای قدیم خداوند زمان و مظهر آن ستاره زحل بوده است،و چنین می نماید که وی در ابتدا رب النوع خلاقی بوده وبعد با نیروی خلاقه اپس متحد شده است. ساتورن یونانی که آن را کرونوس نیز نامند فرزند اورانوس ( آسمان ) وژآ ( زمین ) و همسر رآ یا سیبل بوده و فرزندانی به اسامی: هستیا، دِمِتر، هرا، آدس، پوزیدون و زئوس ( زاوش ) داشته است. ساتورن ایتالیائی فرزند کوئلوس، و تلوس و همسر اپس و پدر پیکوس بوده است. کرونوس موجودی سرشته از جبن و بددلی بود. از این روی پدرش را از سلطنت خلع کرد و فرزندان خود را کشت یا بزندان افکند از بیم آنکه مبادا آنان او را بچنین سرنوشتی دچار سازند. ولی یکی از پسرانش بنام زئوس به حیله سیبل از بند گریخت وساتورن را که بایتالیا پناه برده و بر خطه لاسیوم حکومت یافته بود از سلطنت خلع کرد. ساتورن در روم بعدالت سلطنت میکرد و کشاورزی را به رومیان آموخت. روزگار او برای مردم آن سرزمین توأم با آزادی و آبادی و دادگری بود. اصولاً مفهوم ساتورن در یونان و روم اختلاف اساسی دارد. ساتورن یونانی مظهر زمان و ساتورن رومی مظهر کشاورزی است. در یونان یکی از ماههای سال خاص این رب النوع بود که در تقویمهای قدیم آن را ماه کرونیوس می نوشتند. پرستش ساتورن بعدها در روم عمومیت یافت و چندین شهر بدان نام نامیده شد. پیشینیان ساتورن را بصورت پیرمردی با ریشهای سپید مجسم میکردند که پشتش زیر بار زمان خم گشته بود. یک مجسمه برنزی با این قیافه در موزه لوور وجود دارد. هنرمندان جدیدساتورن را برای تجسیم و تصویر زمان بکار میدارند.
ساتورن. ( اِخ ) ( معبد... ) در ایتالیا قرار داشت و بنای آن رابه تالوس هوستیلیوس فاتح کشور سابن و آلبن نسبت میدادند. این معبد که مرکزخزائن روم بود بسال 225 ق. م. در پایان یکی از جنگها بنام ساتورن رب النوع زمان اهدا گردید و یک بار دیگر بسال 44 ق. م. در دوره فرمانروائی اُگوست ( اغسطوس ) تعمیر و تکمیل گردید.

زحل (ه.م. ) کیوان.
زحل، کیوان، رب النوع زمان ومظهر آن زحل

ساتورْن (Saturn)
(یا: ساتورنوس) در اساطیر روم، خدای کشاورزی، همتای کرونوسدر اساطیر یونان. دوران فرمانروایش عصر زرین باستان بود، که طی آن نظم اجتماعی و هنرها و فنون شهرنشینی را رواج داد. پسرانش ژوپیتر، نپتونو دیساو را از قدرت به زیر کشیدند. در جشن او موسوم به ساتورنالیا، که در دسامبر برگزار می شد، شرکت کنندگان به یکدیگر هدیه می دادند و بردگان موقتاً از حقوق مساوی با اربابانشان برخوردار می شدند. در رُم معبد ساتورن در دامنۀ تپۀ کاپیتولقرار داشت و محل نگهداری خزانۀ جمهوری بود و سناگاهی در آن جلسه تشکیل می داد. در این معبد، مجسمه ای از ساتورن بود که پاهایش را، به جز طی مراسم ساتورنالیا، با بندی پشمی می بستند. ابتدا لوآ، الهۀنابودی، همسرش بود، اما اُپس، همتای رئاهمسر کرونوس، الهۀ باروری یونانیان، جای او را گرفت.

💡 با به پایان رسیدن کشت پاییزی در هفدهم دسامبر، جشن ساتورنالیا که با ساتورن به معنی کشتن پیوند داشت، برپا و دو روز پیش از این، یعنی در پانزدهم دسامبر، جشن کانسوالیای دوم و دو روز بعد از ساتورنالیا، در نوزدهم دسامبر جشن اوپالیا انجام می‌گرفت.

💡 با این حال، پس از ورود فضاپیماها به مدار مریخ، انتقال مواد از مدار به سطح کره یک وظیفه نه‌چندان آسان و نیازمند انرژی مضاعف است. در اواخر دهه ۱۹۶۰، ایالات متحده موشک ساتورن پنج را ساخت که قادر بود خدمه سه نفره را از مدار ماه به سطح برده و بازآورد. این عملیات به‌شماری سخت‌افزار ویژه و توسعه تکنیکی معروف به پهلوگیری مداری ماه نیاز داشت.

💡 ساتورن اغلب با کرونوس یونانی همسان شناخته شده‌است. در کتاب تئوگونیا یا همان تبارنامه خدایان که اثر هزیود است، شرحی اساطیری از نحوهٔ آفرینش جهان و به قدرت رسیدن زئوس [به‌عنوان خدای خدایان] ذکر شده‌است که بر اساس آن، کرونوس به عنوان فرزند اورانوس (که معادل یونانی کالئوس، خدای رومی می‌باشد)، به عنوان آسمان شناسانده شده و گایا (که معادل یونانی ترا می‌باشد)، نماد زمین معرفی شده‌است.

💡 در روایتی از روایات کهن آمده‌است که ساتورن پسر ژوپیتر از یونان رانده شد و ژانوس پس از رانده شدن ساتورن از یونان او را به گرمی پذیرفت و به هنگامی که ژانوس بر ژانیکول فرمان می‌راند، شهریاری منطقه‌ای در ارتفاعات کاپیتول را به ساتورن واگذار نمود.

💡 ساتورن از ایزدان کهن ایتالیایی بود که بعدها با کرونوس یکی شد. قلمرو فرمانروایی این خدا در لاینوم بود و او را از خدایان عصر طلایی می‌پنداشتند. در منطقه پونیک نیز، ساتورن را با بعل که یکی از خدایان اساطیری خاور نزدیک بود، یکی می‌دانستند.