لغت نامه دهخدا
( بلارة ) بلارة. [ ] ( اِخ ) دختر تمیم بن معزبن بادیس. اززنان خردمند و عالی همت قرن پنجم هجری. وی در مهدیه متولد شد و بسال 470 هَ. ق. بهمسری پسرعمش ناصربن علناس صنهاجی حاکم قلعه بنی حمادو بجایه درآمد و بدانجا منتقل شد. ( از اعلام النساء ج 1 ص 139 از شهیرات التونسیات حسن حسنی عبدالوهاب ).