محمد تقی تستری

محمدتقی تستری از عالمان برجسته، پژوهشگران بزرگ شیعه و رجال‌شناسان مشهور معاصر بود که در سال ۱۳۲۰ هجری قمری در شهر نجف اشرف متولد شد. او بیشتر سال‌های زندگی خود را در نجف گذراند و در همان‌جا علوم دینی، فقه، حدیث و علم رجال را نزد استادان بزرگ فرا گرفت و به درجات بالای علمی رسید. محمدتقی تستری به دلیل دقت علمی، زهد، اخلاق و پژوهش‌های گسترده‌اش در میان دانشمندان شیعه جایگاه ویژه‌ای پیدا کرد. پس از سال‌ها تحصیل و تحقیق، به زادگاه خانوادگی خود یعنی شوشتر بازگشت و به تدریس، تحقیق و نگارش آثار علمی پرداخت. در دوره حکومت رضاشاه و جریان کشف حجاب، او همراه خانواده‌اش به عراق تبعید شد و مدتی در شهر کربلا زندگی کرد. پس از کنار رفتن رضاشاه در سال ۱۳۲۱ هجری شمسی، دوباره به شوشتر بازگشت و تا پایان عمر به فعالیت‌های علمی ادامه داد. او تألیفات فراوانی از خود به جای گذاشت که بسیاری از آن‌ها از منابع مهم و معتبر علمی شیعه به شمار می‌روند. از مشهورترین آثار او کتاب «قاموس الرجال» است که یکی از مهم‌ترین کتاب‌ها در علم رجال و شناخت راویان حدیث محسوب می‌شود. کتاب «بهج الصباغه فی شرح نهج البلاغه» نیز از آثار مهم اوست که در شرح سخنان امام علی(ع) نوشته شده و ارزش علمی بالایی دارد. به طور کلی، محمدتقی تستری از دانشمندان بزرگ شیعه در دوران معاصر بود که عمر خود را صرف تحقیق، نگارش، تدریس و خدمت به علوم اسلامی کرد.