ابوبکر محمد بن عبدالله شیبانی جوزقی

[ویکی فقه] جَوْزَقی، ابوبکر محمد بن عبداللّه شیبانی، محدّث شافعی قرن چهارم است.
او اهل جوزق، از نواحی نیشابور، بود.
یاقوت حموی، معجم البلدان، ذیل «جوزق ».
وی از آن رو که شهادتش نزد قاضی و رأیش در جرح و تعدیلِ افراد معتبر بود
سمعانی، الانساب، ج ۵، ص ۳۴۰.
دایی جوزقی، ابواسحاق ابراهیم بن محمد بن یحیی (متوفی ۳۶۲)، نیز شیخ و محدّث نیشابور و از مردم خوشنام و نیکوکار روزگارش بود و مال فراوانی در راه علم و امور خیر خرج می کرد.
خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی یا تاریخ مدینة السلام، ج ۷، ص ۱۰۶.
...

💡 حضرت رسول (ص ) براى شيطان هم رحمت است. وجود مبارك حضرت محمد بن عبدالله صلى الله عليه و آله وسلم براى همه جهانيان، اعماز جن و انس، رحمت و بركت است. آن گونه كه قرآن مجيد مى فرمايد:

💡 گفتند: پس چرا در عهدنامه نامت را نوشتى و خود را اميرالمؤ منين نخواندى ؟ فرمود: وقتىرسول خدا صلى الله عليه و آله در جريان صلح حديبيه (187) نوشت اين مصالحه اىاست ميان محمد رسول الله و سهيل بن عمرو،اهل مكه گفتند: اگر مى دانستيم تو رسول خدا هستى با تو نمى جنگيديم ! پس پيامبرنوشت: محمد بن عبدالله.

💡 در بصائر الدرجات از معلى بن خنيس آمده است كه گفت: امام صادق فرمود: هيچ پيامبر ويا وصى پيغمبر و يا پادشاهى نيست، مگر اينكه نامش ‍ در كتابى كه من دارم آمده است. وبه خدا سوگند كه در آن نام محمد بن عبدالله بن الحسن نيامده است (1112). نظير اينحديث، از عيص بن القاسم (1113) روايت شده است (1114).

💡 اين روايت، به احتمال زياد بدان خاطر جعل شده كه محمد بن عبدالله، يا همان نفس زكيه،به كندى و دشوارى سخن مى گفته و نمى توانسته همه كلمات را خوب ادا كند.