لغت نامه دهخدا
بستان سرا. [ ب ُ س َ ] ( اِ مرکب ) بوستان سرا. بستان سرای. خانه و سرایی که در بستان ساخته شده. ممکن است لفظ مذکور قلب سرابستان و به معنی باغچه و صحن خانه باشد. ( فرهنگ نظام ):
بلبل بستان سرا صبح نشان میدهد
وزدر ایوان بخاست بانگ خروسان بام.سعدی ( طیبات ).هست تا دامن کشان سروی در این بستان سرا
از گریبان دست ما کوتاه کردن مشکل است.صائب ( از فرهنگ نظام ).رجوع به بستان سرای، سرابستان، بوستان سرا و بوستان سرای شود.