بدعیه

بدعیه. [ب ِ دَ عی ی َ ] ( اِخ ) فرقه ای از خوارج که رئیس آنان یحیی بن اصرم است. ( از مفاتیح بنقل از یادداشت مؤلف ). صاحب بیان الادیان در ضمن فرق پانزده گانه خوارج چنین آرد: البدعیه: اصحاب یحیی اصرم و بر خویشتن تقطیع بهشت کرده اند. ( بیان الادیان چ هاشم رضی ص 48 ). || فرقه ای از فرق شیعه معتقد به تشبیه.( از خطط مقریزی ج 4 ص 170 از خاندان نوبختی ص 251 ).

فرقه از خوارج که رئیس آنان یحیی بن اصرم است یا فرقه از فرق شیعه معتقد به تشبیه.

بِدْعیّه
پیروان یحیی بن اصرم، از فرق خوارج. اینان با بدعت نهادن و گواهی بر این گفته که ما یقیناً مؤمن و اهل بهشتیم، از گفتارهایی شک برانگیز چون «اهل بهشت خواهیم بود» و «من مؤمنم» پرهیز کردند و از شیوۀ دیگر خوارج دست کشیدند و بدعیّه خوانده شدند. به عقیدۀ این جماعت، هر که باور آنان را بپذیرد بی گمان اهل بهشت است و در آن هیچ شکی جایز نیست.

💡 اَخنَسیَّه، مَعبدیه، رُشَیدیه، شیبانیه، مکرمیه، معلومیه و مجهولیه، بدعیه.