گله زن

گله زن. [ گ َ ل َ / ل ِ / گ َل ْ ل َ / ل ِ زَ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان ابرج بخش اردکان شهرستان شیراز که در 96000گزی خاوراردکان و 2000گزی راه فرعی مایین به تخت جمشید واقع شده است. هوای آن معتدل و سکنه آن 297 تن است. آب آنجا از چشمه و قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و برنج و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان گلیم بافی و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

دهی است از دهستان ابرج بخش اردکان شهرستان شیراز

💡 آباد بر آن بت، نکنم زو گله، لیکن لب تا جگرم زو همه پروانه ببینید

💡 با یار صحبت از گله‌های گذشته بود آمد رقیب و دید نماند از حسد گذشت

💡 پیش یکی از مشایخ گله کردم که: فلان به فساد من گواهی داده است.

💡 ما را گله از خوی تو این ست که هر چند کردیم گله گوش نکردی گله ما

💡 باشد که شبی ما را شکری بود از وصلش ور نی گله از هجرش ناچار شود روزی