پایان عمر حضرت داود

[ویکی فقه] حضرت داوود علیه السلام صد سال عمر کرد، که چهل سال آن را بر مردم حکومت و رهبری نمود.
حضرت داوود علیه السلام صد سال عمر کرد، که چهل سال آن را بر مردم حکومت و رهبری نمود. او کنیزی داشت که وقتی شب فرا می رسید همه درها را قفل می کرد، و کلیدهای آن ها را نزد داوود علیه السلام می آورد. شبی مردی را در خانه دید، پرسید:چه کسی تو را وارد خانه کرد؟ او گفت:«من کسی هستم که بدون اجازه شاهان بر آن ها وارد می گردم.» داوود علیه السلام این سخن را شنید و گفت:آیا تو عزرائیل هستی؟ چرا قبلاً پیام نفرستادی تا من برای مرگ آماده گردم؟ عزرائیل گفت:من قبلاً پیامهای بسیار برای تو فرستادم. داوود علیه السلام گفت:آن پیامها را چه کسی برای من آورد؟ عزرائیل گفت:« پدرت، برادرت، همسایه ات و آشنایانت کجا رفتند؟» داوود علیه السلام گفت:همه مردند. عزرائیل گفت:«آنها پیام رسانهای من به سوی تو بودند که تو نیز می میری همان گونه که آن ها مردند.»
قبض روح حضرت داود
سپس عزرائیل جان داوود علیه السلام را قبض کرد. او نوزده پسر داشت. در میان آنها، یکی از پسرانش، حضرت سلیمان علیه السلام حکومت و مقام علم و نبوّت داوود علیه السلام را به ارث برد.

💡 در دبیرستان معلوم شد که نیکولای جورجسکو یک هم‌نام دارد. برای جلوگیری از هر گونه سردرگمی، او تصمیم گرفت یک پسوند به نام خانوادگی خود اضافه کند که از حرف اول و آخر نام کوچکش، به اضافه چهار حرف اول نام خانوادگی خود، هر شش حرف به ترتیب معکوس تشکیل شده‌است. جرجسکو-روگن این پسوند را تا پایان عمر خود حفظ کرد. او بعداً در زندگی خود، نام کوچک خود را به شکل فرانسوی و انگلیسی آن، «نیکولاس» تغییر داد.

💡 او در سال ۱۹۲۳ میلادی اتحاد جماهیر شوروی را ترک کرد و به پاریس رفت و تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد.