دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] باباافضل، افضل الدین محمد بن حسین بن محمد خوزه مَرَقی کاشانی، حکیم بزرگ اسلام و ایران در نیمه دوم قرن ششم و آغاز قرن هفتم می باشد.
امّا قدیم ترین ذکر از او شاید در یکی از نوشته های خواجه نصیر طوسی باشد که عنوان آن « رساله سیر و سلوک »، و در خودِ رساله چنین است: «رساله ای است منسوب به استاد البشر نصیرالدّین طوسی رضوان اللّه علیه که بر حسب ضرورت بر وفق مشرب تعلیمیان بر نگاشته است». عنوان «رساله ای است منسوب» از کاتبی است که این رساله را در میان شیعه یا اهل سنت نوشته است.
← شبهه انتساب به اسماعیلیه
آنچه از لحاظ تاریخی در این جا مهم است این است که خواجه در رساله سیر و سلوک از باباافضل به «رحمه اللّه» تعبیر کرده است، یعنی باباافضل لااقل در ۶۵۵ زنده نبوده است.همچنین خواجه در شرح اشارات در باب قیاس خلف مطلبی از باباافضل نقل کرده و از او به «رحمه اللّه» یاد کرده است (این جمله دعایی «رحمه اللّه»، به گفته مدّرس رضوی، در بیش تر نسخ شرح اشارات هست و فقط در بعضی نسخ نیست) و چون شرح اشارات پیش از ۶۴۴ تألیف شده، باباافضل زودتر از این تاریخ درگذشته است.پس کسانی که سال وفات او را در ۶۶۶ یا ۶۶۷ نوشته اند اشتباه کرده اند و شاید در اصل ۶۰۶ یا ۶۰۷ بوده و بر اثر اشتباه نساخ به این صورت نقل شده است.در نامه ای که باباافضل به « صاحب سعید مجدالدّین محمد بن عبیداللّه » نوشته است خود را شصت ساله خوانده است: «این بنده ناتوان شصت سال است تا در ظلمات حیات خود بادیه ها و عقبات را می سپرد».پس اگر فوت او در حدود ۶۱۰ باشد تولد او دست کم باید پیش از ۵۵۰ باشد.
مدفن باباافضل
...