لغت نامه دهخدا
( شیخ الطائفة ) شیخ الطائفة. [ ش َ خُطْ طا ءِ ف َ ] ( اِخ ) شیخ الاعاجم. شیخ طوسی. لقب ابوجعفر طوسی. رجوع به ابوجعفر محمدبن الحسن بن علی الطوسی شود.
( شیخ الطائفة ) شیخ الطائفة. [ ش َ خُطْ طا ءِ ف َ ] ( اِخ ) شیخ الاعاجم. شیخ طوسی. لقب ابوجعفر طوسی. رجوع به ابوجعفر محمدبن الحسن بن علی الطوسی شود.
[ویکی فقه] شیخ الطائفه (ابهام زدایی). شیخ الطائفه ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • محمد بن حسن طوسی، مشهور به شیخ طوسی، ملقّب به شیخ الطائفه، کنیه اش ابوجعفر، فقیه، محدّث و متکلم امامی قرن پنجم• سعد بن عبدالله اشعری قمی، ابوالقاسم سعد بن عبدالله اشعری قمی، ملقب به شیخ الطائفه، از محدثان بزرگ شیعه در قرن سوم هجری
...
[ویکی فقه] شیخ الطائفه (حدیث). شیخ الطائفه، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از الفاظ مدح راوی می باشد.
دانشمندان علوم حدیث برای الفاظ مدح هم چون الفاظ جرح مراتبی بیان داشته، اصطلاح "شیخ الطائفة" را از مرتبه دوم مدح به حساب آورده اند. برخی بدون تعیین مرتبه آن را، مفید توثیق و مدح دانسته اند و بعضی دیگر گفته اند: بدون تردید مفید مدح معتد به و از بالاترین مراتب مدح است و اگر عدالت را حسن ظاهر بدانیم دلالت بر عدالت می کند در غیر این صورت مفید عدالت نیست. عده ای نیز بیان داشته اند امکان دارد که مشیر به وثاقت باشد چون از اصطلاح شیخیة الاجازة و وکالت اولی است و درباره آن دو اصطلاح آمده است که بیانگر وثاقت راوی می باشند.
علیاری تبریزی، علی بن عبدالله، بهجة الامال، ج۱، ص۱۷۸.
۱. ↑ علیاری تبریزی، علی بن عبدالله، بهجة الامال، ج۱، ص۱۷۸.۲. ↑ خاقانی، علی، رجال الخاقانی، ص۹۷.
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «شیخ الطائفه»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۹/۲۸.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ابوجعفر محمد بن حسن، ملقب به شیخ طوسی و شیخ الطائفه، به سال ۳۸۵ ه.ق در طوس متولد شد. او به دوران حکومت آل بویه میزیست و در این دوره، از حمایتهای حکومت وقت نسبت به عالمان شیعه برخوردار بود. وی به سال ۴۰۸ ه.ق وارد بغداد شد. او چهل سال در بغداد حاضر بود و نزد اساتید خود همچون شیخ مفید، به تحصیل علم پرداخت. بنابر گزارشهایی، در سالهای ۴۴۸ تا ۴۴۹ ه. ق، پس از بالا گرفتن نزاع میان شیعیان و اهل سنت در بغداد، از شیخ طوسی نزد خلیفه سعایت شد و پس از آن گروهی از متعصبان سنی مذهب، به منزل طوسی حمله و کتابخانه او را آتش زدند. طوسی نیز پس از این رویداد، بغداد را ترک کرد و به نجف عازم شد. طوسی ۱۱ سالِ باقی عمر خویش را در نجف گذراند و حضور او سبب شد تا حوزهای بزرگ در نجف که تا آن روزگاران، شهری متروک قلمداد میشد، شکل بگیرد. سرانجام شیخ طوسی به سال ۴۶۰ ه.ق از دنیا رفت و در منزل خویش در نجف دفن شد.
💡 ابوجعفر محمد بن حسن، ملقب به شیخ طوسی و شیخ الطائفه، به سال ۳۸۵ ه.ق در طوس متولد شد. او به دوران حکومت آل بویه میزیست و در این دوره، از حمایتهای حکومت وقت نسبت به عالمان شیعه برخوردار بود. وی به سال ۴۰۸ ه.ق وارد بغداد شد. او چهل سال در بغداد بود و نزد استادان خود همچون شیخ مفید، تحصیل کرد. بنابر گزارشهایی، در سالهای ۴۴۸ تا ۴۴۹ ه. ق، پس از بالا گرفتن نزاع میان شیعیان و اهل سنت در بغداد، از شیخ نزد خلیفه بدگویی شد و پس از آن گروهی از متعصبان سنی مذهب، به منزل شیخ حمله کردند و کتابخانه او را آتش زدند. طوسی نیز پس از این رویداد، بغداد را ترک کرد و عازم نجف شد. طوسی ۱۱ سال در نجف بود و حضور او سبب شد تا حوزهای بزرگ در نجف که تا آن روزگاران، شهری متروک قلمداد میشد، شکل بگیرد. سرانجام شیخ طوسی به سال ۴۶۰ ه.ق از دنیا رفت و در منزل خویش در نجف دفن شد.