بی عصمتی

💡 مولیر منتقدین بسیاری داشت. آنها به بهانه دفاع از مذهب کارشکنی‌هایی در مسیر فعالیت او انجام دادند. آنها می‌گفتند که مولیر بی‌دینی را به روی صحنه تئاتر آورده‌است. نمایشنامه مکتب زنان در حقیقت بی عفتی و بی عصمتی است و تارتوف نمایشنامه‌ای است شیطانی و دون ژوان سراپا کفر است. به‌طور خلاصه منتقدین می‌گفتند که مولیر خناسی است که به لباس انسان درآمده. یکی از دوستان و دوستداران وی بوالو ی جوان بود که مقام وی را بالاتر از کورنی و حتی راسین می‌دانست و معتقد بود مولیر از هر کس دیگری بهتر توانسته طبیعت را بفهمد. حتی بعد از مرگ مولیر در محضر لویی چهاردهم در آنجایی که از بوالو پرسیده می‌شود که چه کسی بزرگ‌ترین شخص این عصر است وی در پاسخ می‌گوید: مولیر

💡 در متون کلامی و فلسفی، بحث درباره بی عصمتی انسان‌ها و احتمال خطا در تصمیم‌گیری‌های آن‌ها، یکی از مباحث بسیار کلیدی و بسیار چالش‌برانگیز است.

💡 مفهوم بی عصمتی به این معناست که هیچ انسانی در این جهان فانی، از وقوع خطا یا گناه به صورت مطلق و همیشگی مصون نیست.

💡 بسیاری از پیروان ادیان معتقدند که درک بی عصمتی بشر، راهی برای رسیدن به فروتنی و پذیرش مسئولیت در برابر اشتباهات احتمالی در زندگی روزمره است.