لغت نامه دهخدا
رینی. [ رَ / رِ ] ( ص نسبی ) در اصطلاح تصوف،ذاتی. طبعی. ختمی. ( یادداشت مؤلف ): اما حجاب دو است: یکی حجاب رینی... و یکی حجاب غینی و این زود برخیزد... پس حجاب ذاتی که رینی است هرگز برنخیزد و معنی رین و ختم و طبع یکی است... جنید گوید:... رین از جمله وطنات است و غین از جمله خطرات، وطن پایدار بود و خطر طاری. ( کشف المحجوب هجویری ص 5 ).