حرف جمع
لغت نامه دهخدا
حرف جمع. [ ح َ ف ِ ج َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اداة جمع. علامت جمع. و آن «ها» برای غیرجانداران و «ان » از برای زندگان، گیاهها و حیوانات است. شمس قیس گوید: و آن هاء و الفی است که در اواخر بعضی اسامی جمع را باشد، چنانکه زرها و گوهرها. ( المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص 156 ). رجوع به حرف صفت شود.
فرهنگ فارسی
علامت جمع و آن ها برای غیر جانداران و آن برای زندگان و گیاهها و حیوانات است
جمله سازی با حرف جمع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 حرف جمع در این زبان پسوند «ان» بوده، مثل «جنان» (زنان)، «خنان» یا «اونان» (ایشان) و «دیران» (دیگران). نشانه نکره پیشوند «هی» بودهاست، مثل «هیچی» یا «هیجی» (چیزی)، «هیکار» (کاری)، «هیتن» (کسی) و «هیاکاه» (جایی).
💡 رئیس جلسه پس از شنیدن نظرات مختلف، در نهایت یک حرف جمع زد و تصمیم نهایی را درباره نحوه اجرای پروژه جدید به اطلاع همه اعضا رساند.
💡 ما بعد از بحثهای طولانی و چالشبرانگیز، بالاخره توانستیم به یک حرف جمع برسیم و با توافق همگانی، برنامههای آینده خود را برای سال جدید تنظیم کنیم.
💡 در جلسات شورای خانواده، بسیار مهم است که پس از گفتگوهای فراوان، در نهایت به یک حرف جمع و توافق طرفین برای حل مشکلات رسیده شود.