تیره رو

تیره رو. [ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) تیره رخ. تیره چهر. سیه روی. تیره روی:
زحل نحس و تیره روی نگر
کز بر مشتریش مستقر است.خاقانی.ز خورشید تا سایه موئی بود
که این روشن، آن تیره روئی بود.نظامی.رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.

تیره رخ تیره چهر سیه روی تیره روی

💡 چو رایت چنین است مردان کین بخواه و مکن تیره روی زمین

💡 همیشه تا نشود کشته شمع مهر از باد مدام تا نشود تیره روی روز از آه

💡 بدو بد گهرخواجه زد نعره سخت که ای تیره رو بنده ی شوربخت

💡 هر زمان زان تیره تیره تیره روی ابر و میغ هر زمان زان خیره خیره خیره بوی مشک وبان

💡 ای بندهٔ تن، تو را چه بوده‌است با خاطر تیره روی رخشان؟

💡 چنان بد که هیتال تیره روان به جادوگری کرده بد آن نشان