توئیم

توئیم. [ ت َ ] ( ع مص ) ( از «ؤم » ) کلان سر زشت صورت گردانیدن، یقال: وأمه اﷲ؛ ای شوهه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

💡 تمام، گمشدگان ره توئیم و کنیم به هر طریق که باشیم، جستجوی تو را

💡 بنده را راهی نباشد جز بدرگاه خدا زآنکه ما بنده توئیم و تو خدائی، آمدیم

💡 من و توئیم یکی در مقام وحدت عشق بصورت ارچه منم دیگر و تو هم دگری

💡 روز ما خوش که چو تو شمع شبستان داریم همه پروانه آن پرتو رخسار توئیم

💡 آنچه بر ما رسد از عشق ملک را نرسد هست معلوم که ما قابل اسرار توئیم

💡 ما همه دیوانهٔ توئیم، که مجنون روز جزا پرسش و حساب ندارد