تنها ماندن

تنها ماندن. [ ت َ دَ ] ( مص مرکب ) منفرد ماندن. جدا از دیگران ماندن. شذوذ. بی همراه شدن:
چو تنها بماند آن شه پرخرد
بترسیدکز لشکرش بد رسد.فردوسی.رجوع به تنهاو دیگر ترکیبهای آن شود.

منفرد ماندن. جدا از دیگران ماندن. شذوذ. به همراه شدن.

💡 6 تمايل به كفّار، سبب تنها ماندن انسان و محروم شدن از نصرت خداوند است. (تركن اليهم... لاتجد... نصيرا)

💡 به صحرا ماندن گمگشته از راه به تنها ماندن افتاده در چاه

💡 5. تنها ماندن خيابانى در نتيجه همكارى نكردن او با روس و انگليس و نيروهاى وابستهبه آن دو، و دشمنى آنها بويژه حكومت مركزى با وى و قيامش

💡 کنشگران اجتماعی در کشورهای صنعتی وجود پدیده از دست دادن اجتماع را باعث فروپاشی اجتماعی و ظهور بسیاری از رفتارهای مضر می‌دانند. آنها تلاش در جامعه‌سازی می‌کنند با هدف افزایش عدالت اجتماعی، رفاه فردی و کاهش تأثیرات منفی تنها ماندن افراد.

💡 به صحرا گشتن وامانده راهان به تنها ماندن افتاده جاهان