تند زبان
مترادفها
پرگو، بدزبان، تندخو، تندخاش
متضادها
باادب، ملایم، آرام
لغت نامه دهخدا
تندزبان. [ ت ُ زَ] ( ص مرکب ) فصیح و حراف و سخن آرا. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
۱. کسی که خوب سخن بگوید و هنگام حرف زدن زبانش نگیرد، تیززبان، زبان آور.
۲. کسی که سخن درشت بگوید.
فرهنگ فارسی
فصیح و حراف و سخن آرا
جمله سازی با تند زبان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شود ز نرمی بسیار، خصم سرکش تند زبان شعله دراز از تنزل شمع است
💡 زیشان به هر اقلیم یکی تند زبانی است گویا به صلاح گرهی کز صلحااند
💡 او با وجود اینکه فردی بسیار باهوش بود، اما به دلیل تند زبان بودن، اغلب در روابط اجتماعی خود با دیگران دچار مشکل میشد.
💡 سخنرانی تند زبانِ آن سیاستمدار در پارلمان، باعث شد تا بحثهای بسیار داغ و پر تنشی میان نمایندگان مخالف و موافق شکل بگیرد.
💡 نباید اجازه داد که یک فرد تند زبان با کلمات گزنده خود، آرامش و تمرکز تیم را در طول جلسات مهم کاری بر هم بزند.