بگشتن

بگشتن. [ ب ِ گ َ ت َ ] ( مص ) تغییر کردن. دیگرگون شدن. امتقاع؛ بگشتن رنگ روی. بگشتن رنگ، مزه، طعم، بوی، خوی، سرکه و جزآن، تغییر کردن: از خشم گونه او بگشت:
گلگون رخت چو شست بهار از وی
بگذشت گل بگشت ز گلگونی.ناصرخسرو ( تعلیقات دیوان ص 676 ).- از حال بگشتن؛ تغیر. ( زوزنی ). تغییر یافتن: هرچه جوهر و سیم و مشگ بود از حال بگشته بود. ( مجمل التواریخ ). رجوع به گشتن شود.
|| گردش کردن. دور زدن:
بگشت از برش چرخ سالی چهل
پر از هوش مغز و پر از داد دل.فردوسی.زان مثل کار من بگشت و بتافت
که کسی شال جست و دیبا یافت.عنصری.- بگشتن از؛ عدول کردن از. میل کردن از. انعدال. انحراف. تحرف. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). || بازگشتن. مراجعت کردن:
خربزه پیش وی نهاد اشن
وز براو بگشت حالی شاد.غضایری رازی.|| زوال. زویل. ( تاج المصادر بیهقی ). زوال. ( ترجمان القرآن ). || سیاحت کردن.گردیدن. تفرج کردن. || صد. ( تاج المصادر بیهقی ). صدود. || حَید. ( ترجمان القرآن ) ( تاج المصادر بیهقی ). مَحید. ( تاج المصادر بیهقی ). حیدوده. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان القرآن ).

تغییر کردن. دگرگون شدن: بگشتن رنگ روی بگشتن رنگ مزه طعم بوی خوی سرکه و جز آن تغییر کردن: از خشم گون. او بگشت. یا گردش کردن. دور زدن. یا شدن. یا گردیدن. یا گردش کردن. دست بدست گشتن. یا عدول کردن از میل کردن از. یا بازگشتن. مراجعت کردن.

💡 منم تسلیم تو از بهر کشتن دمی از دیدنت اینجا بگشتن

💡 می اندر قدح چون بگشتن گرفت به مغز یلان بر گذشتن گرفت

💡 دل گفت: رو که دست نیالاید او بما مهتاب او بگشتن بَرخیش میرود

💡 «خالِدِینَ فِیها» جاوید در آنند، «لا یَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا (۱۰۸)» از آن بگشتن نبیوسند و بدل نجویند.

💡 زر بگشتن رواج دارد و قدر گرچه کانرا شرف بزر باشد