بوسه جای

بوسه جای.[ س َ / س ِ ] ( اِ مرکب ) جایی که بر آن بوسه دهند. ( آنندراج ). لبها. ( ناظم الاطباء ). بوسه گاه:
زغیرت دو لب من دو دیده خون گردید
چو آستانه تو بوسه جای خویش کنم.امیرخسرو ( از آنندراج ).زهره دیداری که آتش عشق او آب حیات جانها بود و خاک درگاه او بوسه جای دلها. ( سندبادنامه ).

جایی که بر آن بوسه دهند

💡 خدایگان ملوک زمانه نصرت دین که بوسه جای سپهرست دست وخنجر او

💡 چون نگین نقش آن دهان دارد گر زنم بوسه جای آن دازد

💡 صدر تو بوسه جای ملوک زمانه باد ای بر سر ملوک جهان افسر آمده

💡 پیشگاه حضرتش گردنکشانرا بوسه جای بر غبار آستانش پادشاهان را جباه

💡 ز غیرت دو لبم جان و دیده خون گردند چو آستانه تو بوسه جای خویش کنم

💡 آستینم بوسه جای خسروان دین بود گر ز خاک آستان خویش سازی جای من