رحمتنا

💡 و سرانجام (از رحمت خود، برادرش هارون را كه او نيز پيامبرى بود به او بخشيديم )تا پشتيبان و يار و همكار او باشد (و وهبنا له من رحمتنا اخاه هارون نبيا).

💡 در قرآن كريم داستان آن جناب جز در دو آيه از سوره مريم نيامده، و آن دو آيه اين استكه مى فرمايد (و اذكر فى الكتاب ادريس انه كان صديقا نبيا، و رفعناه مكانا عليا) ودو آيه از سوره انبياء كه مى فرمايد (و اسمعيل و ادريس وذالكفل كل من الصابرين و ادخلناهم فى رحمتنا انهم من الصالحين ).

💡 لوط (عليه السلام ) در هيچ حالى از آن احوال از پروردگارشغافل نبود و اين معنا را از نظر دور نمى داشت كه هر چه نصرت هست از ناحيه خداست و اورا فراموش نكرده بود تا ناصرى غير او آرزو كند و حاشا بر مقام اين پيغمبر بزرگواراز مثل چنين جهلى مذموم چگونه ممكن است با اينكه خداى تعالى درباره آن جناب فرموده:(اتيناه حكما و علما... و ادخلناه فى رحمتنا انه من الصالحين ).

💡 جاى ديگر فرموده: (و ادخلناهم فى رحمتنا، انهم من الصالحين )، (ما ايشان را در رحمتخود داخل كرديم بدان جهت كه از صالحان بودند) و نيز از سليمان (عليه السلام ) حكايتكرده كه گفت (و ادخلنى برحمتك فى عبادك الصالحين ) (مرا برحمت خودتداخل در بندگان صالحت كن ) و در جائى ديگر مى فرمايد: (و لوطا آتيناه حكما و علما- تا جمله - و ادخلناه فى رحمتنا، انه من الصالحين ).

💡 1 - در قرآن كريم داستان آن جناب جز در دو آيه از سوره مريم نيامده، و آن دو آيه ايناست كه مى فرمايد (و اذكر فى الكتاب ادريس انه كان صديقا نبيا، و رفعناه مكاناعليا) و دو آيه از سوره انبياء كه مى فرمايد (واسمعيل و ادريس و ذالكفل كل من الصابرين و ادخلناهم فى رحمتنا انهم من الصالحين ).

💡 ممكن است با اينكه خداى تعالى درباره آن جناب فرموده: (اتيناه حكما و علما... و ادخلناهفى رحمتنا انه من الصالحين )