اعتماد قمیین به راوی

[ویکی فقه] اعتماد قمیین به راوی، از اصطلاحات علم حدیث بوده و از امارات مدح راوی به شمار می رود.
جمعی از دانشمندان علوم حدیث "اعتماد قمیین به راوی" را در کتب خود ذکر کرده اند.در این که اعتماد قمیین به راوی بر چه چیز دلالت دارد اختلاف است:۱- برخی آن را از امارات فعلی مدح دانسته اند؛۲- ولی بعضی دیگر آن را اماره اعتماد؛ بلکه نشان دهنده وثاقت در روایت دانسته اند.برای این که قمی ها با اندک چیزی بر راویان خدشه وارد می کردند؛ اعتماد آنها به راوی کاشف از خدشه دار نبودن او می باشد.
نقد و بررسی
برخی این که اعتماد قمیین به راوی دلیل بر وثاقت وی باشد را مورد نقد قرار داده و بیان کردن اند: اعتماد قمی ها اعم از وثاقت راوی است و در حقیقت ملاک اعتماد قمی ها به راوی؛ ناشی از اجتهاد ایشان بوده است نه وثاقت راوی بله اگر قمی ها تصریح کرده بودند که فقط به ثقه اعتماد می کنند یا به مجهول اعتماد نمی کنند اعتماد ایشان بر راوی خاص، دال بر وثاقت وی بود ولی این مطلب معلوم نیست.

💡 در زمان بازیافته دوباره با راوی دیدار می‌کند دراین دیدار او باز هم از آرایش سپاه و روش پیشنهادی خود در جنگ می‌گوید. نامه‌های درازی به راوی می‌نویسد و در آنها ذوق ادبی وهنری خود را آشکار می‌کند سرانجام در جنگ کشته می‌شود و رنج و اندوه برای نزدیکانش می‌آورد.

💡 مسلماً این دسته‌بندی کامل نیست و نمی‌تواند تمام طیف روایت غیرقابل اعتماد را یا حتی قسمت مربوط به راوی اول شخص را پوشش دهد. همچنین این موضوع که چگونه یک راوی غیر اول شخص را می‌توان راوی غیرقابل اعتماد در نظر گرفت جای بحث دارد، گرچه محدودیت تعمدی در اطلاعاتی که به مخاطب داده می‌شود می‌تواند نمونه‌هایی از روایت غیرقابل اعتماد را ارائه دهد ولو اینکه این روایت، روایت یک راوی غیرقابل اعتماد نباشد.

💡 صحت اخبار او همیشه مورد تردید حدیث‌شناسان بوده‌است: برخی او را زندیق خوانده‌اند و برخی گفته‌اند که او جعلیات را به راویان معتبر منسوب می‌کرد. مورخان جدید هم این تردیدها را تأیید کرده‌اند و تناقضات ناممکن تاریخ او را با تاریخ‌های ابن اسحاق و واقدی تأیید کرده‌اند.