بشنجه

بشنجه. [ ب ِ ش َ / ش ِ ج َ / ج ِ ] ( اِ ) پشنجه. افزاری باشد که جولاهکان بدان آهار بر تانه مالند و آن دسته گیاهی بود که مانندجاروب برهم بسته باشند. ( برهان ) ( از جهانگیری ) ( از ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ نظام ). دست افزار جولاهان که بدان آهار بر تار کشند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). و رجوع به شعوری ج 1 ورق 196 و 209 و پشنجه شود:
بشنجه روی و ازرق چشم و اشقر
سر او را خم گل نی خم زر.نظامی ( از آنندراج ) ( از فرهنگ نظام ).تار و پود مراد من نشود
تافته بی بشنجه لطفت.
قریعالدهر ( از فرهنگ نظام ) ( از انجمن آرا ) ( آنندراج ).
|| آهاری باشد که بر تانه مالند. ( از برهان ) ( از جهانگیری ) ( ناظم الاطباء ) ( از رشیدی ) ( از آنندراج ) ( از فرهنگ نظام ).

(بِ شَ جِ یا جَ ) (اِ. ) = پشنجه: ۱ - افزاری که جولاهگان بدان آهار بر تانه مالند و آن دستة گیاهی است مانند جاروب برهم بسته. ۲ - آهاری که بر تانه مالند.

( اسم ) ۱- افزاری که جولاهگان بدان آهار برتانه مالند و آن دست. گیاهی است مانند جاروب برهم بسته. ۲- آهاری که بر تانه مالند.

پشنجه:
افزاری که جولاهگان بدان آهار بر تانه مالند و آن دستة گیاهی است مانند جاروب برهم بسته.
آهاری که بر تانه مالند.

💡 ۹۹۸ در مارس ابوالقاسم سیمجور از بکتوزون در صحرای بشنجه شکست خورد و به قهستان رفت.

💡 یک سال پس از پیمان صلح قطوان امیر نوح درگذشت. منصور دوم سامانی با پشتیبانی فائق و بکتوزون جانشین پدر شد. فائق و بکتوزون با اینکه با هم بودند ولی فائق با نامه نگاری هایی تلاش داشت ابوالقاسم سیمجور را در برابر بکتوزون برانگیزاند. سرانجام نیز در صحرای بشنجه جنگی میان این دو در مارس ۹۹۸ درگرفت که با شکست ابوالقاسم سیمجور و گریختنش به قهستان پایان یافت.