شکار گرفتن

شکار گرفتن. [ش ِ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) شکار کردن. صید کردن. نخجیر کردن. شکار به دست آوردن. شکار ربودن:
به دل گفت کاین مرد پرهیزگار
همی از لب آب گیرد شکار.فردوسی.شکار یکی گشتی ازبهر آنک
مگر دیگری را بگیری شکار.ناصرخسرو.فریبنده گیتی شکارت نگیرد
جز آنگه که گویی گرفتم شکارش.ناصرخسرو.زیرا که جهان چو این و آن را
یکچند گرفته بد شکارم.ناصرخسرو.نیز نگیرد جهان شکار مرا
نیست دگر با غمانْش کار مرا.ناصرخسرو.و رجوع به شکار کردن شود.

شکار کردن صید کردن

💡 تو و گرفتن تیر و کمان بقصد شکار من و ز دیدن آن تیر و آن کمان مردن

💡 از سال ۹۲۷، خیتان ها شروع به شکار و اعدام همه اعضای خانواده سلطنتی کرده بودند تا هر گونه شانسی را که یک حاکم جدید برای گرفتن تاج و تخت از بین ببرد. با این حال، تعدادی از اعضای خانواده سلطنتی زنده ماندند.