خط توامان

خط توأمان. [ خ َطْ طِ ت َاَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خط توأمان به اصطلاح خوش نویسان آنست که بر دو ورق صفحه کاغذ نقوش مختلف کشند که هرگاه هر دو صفحه را روی هم گذارند، صورت حرف برنگ سفید از آن نمایان شود. ( آنندراج ):
دهم یاد هم آغوشی بآن طفل
که مکتوبم بخط توأمان است.خان آرزو ( از آنندراج ).

خط توامان باصطلاح خوش نویسان آنست که بر دو ورق صفحه کاغذ نقوش مختلف کشند که هر گاه هر دو صفحه را روی هم گذارند صورت حرف برنگ سفید از آن نمایان شود.

💡 چه مرقد آنکه در رفعت ز چرخش مرتفع یابی چه مرقد آنکه در عزت به عرشش توامان بینی

💡 (( عن على عليه السبام الحلم و الاناة توامان ينتجهما علو الهمة.)) (300)

💡 در همدان توقف می‌نمودند این شهر از اهمیت خاص اقتصادی و جغرافیایی به ویژه از دوران صفویه و توامانی دین و سیاست برخوردار بوده‌است.

💡 در کنار مرحمت می پرورد لطفت بناز ملک و دین را کز ازل هستند با هم توامان

💡 تا نه بس گر تو بوی در خدمت این پادشاه من همی بینم که زاید توامان جاهت مدام