جان در سر کسی

جان در سر کسی کردن. [ دَ س َ رِ ک َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) یا جان در سرِ چیزی کردن. جان را فدای کسی کردن:
بگفتا نه آخر دهان تر کنم
که تا جان شیرینش در سر کنم.سعدی.عاشقی سوخته ای بی سر و سامان دیدم
گفتم ای یار مکن در سر فکرت جان را.سعدی.رجوع به ماده پیش شود.

💡 کسی کز درد عشق تو ندارد زندگیِّ دل اگر جان در تنش ریزند چون زهرش زیان دارد

💡 می‌کنم جان در غم او کندن جانم عبث در وفایش عهد کردم عهد و پیمانم عبث!

💡 مطلوب جامی از طلبم گفته ای که چیست؟ مطلوب او همین که دهد جان در این طلب

💡 تا باشدم جان در بدن از عشق میگویم سخن عشق است جان جان من ای من بلا گردان عشق

💡 به یکی بوسه که جان در تن عاشق آید چه شود کم ز لب لعل تو ای جان کسی؟