بل گیری

بل گیری. [ ب ُ ] ( حامص مرکب ) عمل بل گرفتن. ( از فرهنگ لغات عامیانه ). رجوع به بل گرفتن شود.

عمل بل گرفتن

💡 زور بازوی نزاکت عرض عزت می برد پنجه با خورشید اگر گیری به استغنا مگیر

💡 عشق عالمسوز دل را از زمین گیری رهاند سوختن شد باعث نشو و نما این دانه را

💡 جز خمار باده جان چشم را تدبیر نیست باده جان از که گیری زان دو چشم پرخمار

💡 کافری را گر، ز رحمت دست گیری می تواند او شفاعت خواه خلق اوّلین و آخرین شد

💡 اهالی روستا با اهالی روستای به آباد صالح رابطه خویشاوندی داشته که همین امر موجب شکل گیری طایفه صالح شده است.

💡 تو و زلف گره گیری که نتوان دید در چنگش من و خواب پریشانی که نتوان کرد تعبیرش