شفاعت خواه

شفاعت خواه. [ ش َ ع َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) شفاعت خواهنده. شفیعشونده. درخواست بخشایش کننده.خواهشگر. شافع. شفیع. ( یادداشت مؤلف ):
اگر محمد اندر مقام محموداست
گناه امّت خود را ز حق شفاعت خواه...سوزنی.راهنمای خلق به طریق هُدی و شفاعت خواه امت به روز جزاست. ( فارسنامه ابن البلخی ص 1 ).
هر چه بفرستی به رسوایی کشد
دل شفاعت خواه رسوایی فرست.خاقانی.مرقعبرکش نرماده ای چند
شفاعت خواه کارافتاده ای چند.نظامی.

شفاعت خواهنده شفیع شونده

💡 دمی ای صدر دین عطار را باش شفاعت خواه او شو کار را باش

💡 گه آن با این عتاب اندیش گشتی شفاعت خواه جرم خویش گشتی

💡 نفس و شیطان زد کریما راه من رحمتت باشد شفاعت خواه من

💡 گر نه او باشد شفاعت خواه تو کی شود نور یقین همراه تو

💡 شفاعت خواه بادا پیش داور براق و دلدل او را روز محشر

💡 نه ز دردش هیچ کس آگاه بود نه کسش آنجا شفاعت خواه بود