امر به صیغه

[ویکی فقه] امر به صیغه طلب یا بعث در قالب صیغه امر و امثال آن است.
امر به صیغه، طلب یا بعثی است که در قالب صیغه امر و امثال آن صورت می گیرد؛ در مقابل « امر به ماده » که در آن طلب از طریق ماده امر، محقق می گردد.
صیغه امر
مراد از «صیغه امر»، همه صیغه های فعل امر است و مراد از «امثال آن»، جملات دیگر که دارای معنای طلبی می باشد، مانند اسم فعل های دارای معنای فعل امر و جمله های خبری در مقام انشا.درباره تفاوت « امر به صیغه » و « امر به ماده » دیدگاه های متفاوتی ارائه شده است؛ برخی بر این باورند که هر چند هر دو، در انشای طلب باهم اشتراک دارند، اما مفهوم طلب در «امر به ماده» دارای صورت و لحاظ استقلالی، و به عبارت دیگر، مفهوم اسمی است، و در «امر به صیغه»، طلب مورد لحاظ غیری قرار گرفته، و به بیان دیگر، مفهوم طلب در آن، مفهوم حرفی و نسبت است.
عناوین مرتبط
صیغه امر؛معانی صیغه امر.

💡 در جواب گفت: تو در هر جمعه - حدّ اءقلّ - يك بار مولاى خود حضرت سجّاد، امام زينالعابدين عليه السّلام را ملاقات و زيارت مى نمائى؛ همچنينجمال نورانيش را نگاه مى كنى و بر محمّد و آل او صلوات مى فرستى، نيز احاديث وسخنان آن بزرگوار را براى ديگران نقل مى كنى، و امر به معروف و نهى از منكر انجاممى دهى؛ خداوند متعال تو را از شرّ مخالفين و كينه توزان در پناه خود حفظ مى نمايد.

💡 1. امام باقر عليه السلام فرمودند: امر به معروف و نهى از منكر دو آفريده از آفريدههاى خداى عزوجل هستند. كسى كه آن دو را يارى كند، خداوند او را عزيز مى گرداند. وكسى كه آن دو را يارى نكند، خداوند نيز او را يارى نخواهد نمود.